25 marca - Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – Dzień dziękczynienia za dar życia oraz Dzień modlitw o poszanowanie ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

"Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus"       (Łk 1, 31)

            Na dziewięć miesięcy przed Uroczystością Bożego Narodzenia, czyli 25 marca, wgłębiamy się w tajemnicę Zwiastowania Maryi faktu, iż zostanie ona Matką Boga. Niezwykłą scenę zwiastowania w najpełniejszy sposób opisuje ewangelista św. Łukasz (Łk 1,26-38). Oto posłaniec boży; archanioł Gabriel (jego imię oznacza "Bóg jest moją siłą") oznajmuje człowiekowi, w dodatku niewinnej niewieście, iż zostanie "ścieżką", po której na ten świat zstąpi Bóg. Czysto ludzka i zrozumiała wątpliwość Maryi, wyrażona w słowach: "Jakże się to stanie, skoro nie znam męża" (Łk 1, 34) nie pozostaje bez odpowiedzi Stwórcy.

        Od nas także Bóg nie żąda rzeczy niemożliwych. Zawsze, ilekroć powierza nam poważną misję, wspiera nas i dodaje sił. Poprzez postawę Maryi jesteśmy świadkami całkowitego zawierzenia swego losu Bogu i podporządkowania mu swej drogi życiowej.

        W dniu tej uroczystości winniśmy sobie także uświadomić świętość życia poczętego, choć jeszcze nie narodzonego. Choć współczesna cywilizacja śmierci dąży do niszczenia tej wartości, powinniśmy powiedzieć stanowcze "Nie", wobec tak godzących w naturę ludzką procederów, jak np. aborcja czy eutanazja. Możemy to zrobić włączając się w Duchową Adopcję (więcej na ten temat znajdziesz tutaj )

Opr. HK

Wielkopostna akcja Caritas Archidiecezji Przemyskiej: "Solidarni z chorymi i niepełnosprawnymi"

Z początkiem Wielkiego Postu Caritas rozpoczęła kampanię "Jałmużna Wielkopostna 2011", która w tym roku odbywa się pod hasłem "Solidarni z chorymi i niepełnosprawnymi".

Obok wielkopostnych skarbonek, które w okresie przygotowania do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego trafiają w ręce najmłodszych, wiele diecezjalnych Caritas rozprowadza również paschaliki oraz baranki.

W ramach tej akcji  Caritas Polska i jej oddziały diecezjalne pomagają chorym w leczeniu i rehabilitacji, współfinansują zakup lekarstw, sprzętu medycznego, finansują kosztowne operacje i opłacają leczenie w szpitalach. Finansują także turnusy rehabilitacyjne, leczenie oraz zakup specjalnych produktów żywnościowych dla chorych.

Włączmy się także my w to wspaniałe dzieło pomocy drugiemu człowiekowi.

HK

      Byłem w Holmenkollen …

       Nie wszyscy mogliśmy być na arenie wielkich wydarzeń, nie wszyscy też na co dzień mamy okazję spotykać sławnych ludzi. Nasz parafianin Tomasz Mołocznik miał to szczęście by poczuć szczególna atmosferę Mistrzostw Świata w narciarstwie klasycznym. Wspomagał swoim dopingiem jako jeden z wielu tysięcy Polaków zarówno Justynę Kowalczyk w biegu na dystansie 30 km, jak i naszych skoczków podczas indywidualnego i drużynowego konkursu skoków na dużej skoczni. Tego co przeżył jak twierdzi nie da się opowiedzieć słowami, nie da się także atmosfery wielkich zawodów odczuć siedząc przed telewizorem,  ten klimat trzeba po prostu poczuć bezpośrednio …

     Jeszcze wtedy nie mógł przypuszczać, że do kraju wracać będzie tym samym samolotem z naszymi skoczkami. Miał okazję zamienić kilka słów z chłopakami z ekipy naszych skoczków oraz z Prezesem PZN Apoloniuszem Tajnerem. W kontaktach bezpośrednich są to całkiem zwyczajni i przystępni ludzie. Ta zwyczajność cechuję przede wszystkim największego sportowca ostatniej dekady a może i ostatniego stulecia – Adama Małysza.

    …

       Adam Małysz ostatnim skokiem w Planicy schodzi z areny sportowej w glorii chwały. Będzie nam go zapewne brakowało, ale do historii przejdzie jako Wielki – Zwyczajny człowiek.

Dlaczego o tym piszę?

       Swoją skromnością urzeka chyba nas wszystkich, ale do tego w wywiadach nawet dla największych stacji telewizyjnych przyznaje się do swojej wiary i odważnie głosi komu najbardziej zawdzięcza swoje sukcesy. Choć nie jako katolik ale ewangelik, jednak nie ma to większego znaczenia, bo w świetle sukcesów nie zapomniał o Panu Bogu …

      Dziękujemy Ci Adamie za Twoją godną naśladowania postawę … Niech Pan Bóg o którym nie zapomniałeś otacza Cię dalej swoją opieką i darzy błogosławieństwem.

JK

PS. Zapraszamy do dzielenia się swoimi szczególnymi przeżyciami na łamach naszej strony internetowej. Adres internetowy do przesyłania swoich materiałów (tekstów i zdjęć): p.tarnawa@op.pl

Św. Józef – wzór męża i ojca

„Szczęśliwy kto sobie patrona
Józefa ma za opiekuna…”

            W sercu Wielkiego Postu - 19 marca obchodzimy uroczystość św. Józefa. Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i Patrona Kościoła powszechnego.

            Święty Józef był człowiekiem prawym, dlatego Pan w swoim zaufaniu powierzył mu wyjątkową rolę do spełnienia w tajemnicy Wciele­nia. Jego wierność, roztropność i dobroć sprawiły, że Pan powierza mu oj­cowską troskę o swojego Syna. W jego ręce i pod jego wierną straż oddaje swoje dwa największe skarby: swego Jednorodzonego Syna i Jego Matkę. Jako człowiek posłuszny Bożym nakazom, pełni swoją funkcję wiernie, z pietyzmem i religijnym szacunkiem: “nosił w swych ramionach zro­dzone Dzieciątko”, “chronił je w ucieczce do ziemi egipskiej”, “szukał w świątyni i z radością odnalazł.

            Wiara św. Józefa okazała się niezłomna i można ją porównać tylko do wiary Abrahama, ojca wszystkich wierzących. “Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański” (Mt 1,16), dlatego nazywamy go mężem posłusznym, sprawiedliwym, szanującym prawo Boże i przestrzegającym go w życiu. Jest wzorem uległości wobec woli Pana i wiernego jej wypełniania, mimo że często bywa niezrozumiała i niepojęta.

            Święty Józef był człowiekiem sumiennej pracy, „wiernie wykonywał swoje rzemiosło, dlatego jaśnieje jako wspaniały wzór pracy”. Będąc jedynym Żywicielem i Opiekunem Jezusa i Maryi, musiał swą codzienną ciężką pracą zarabiać na chleb, aby w ten spo­sób zapewnić swojej Rodzinie godne warunki egzystencji. Jest więc doskona­łym wzorem robotników, zarówno co do sposobu wykonywania swej pracy, jak również co do spojrzenia na nią w aspekcie nadprzyrodzonym, jako na źródło uświęcenia i sposób oddawania chwały Bogu.

            Syn Boży do 30 roku życia, dopóki nie odszedł z Nazaretu, miał swój dom. Ten dom stworzył mu św. Józef. Dziś jak zresztą zawsze zadaniem ojców i mężów jest stworzenie domu rodzinnego. Ten dom to nie tylko po­mieszczenie, dom to klimat, w którym w zdrowej atmosferze wyrastają ludzie war­tościowi, wrażliwi na wielkie sprawy, na wielkie ideały, wyzwoleni z egoizmu i z samolubstwa. Ludzie otwarci, służący dobrze Bogu, swojemu społe­czeństwu, narodowi i człowiekowi.

            Czasy dzisiejsze chorują na rozbicie domu, a bez dobrego domu człowiek jest w jakiś sposób zachwiany w swoim człowieczeństwie. Rodzinę trzeba dzisiaj otulić ciepłem. Ważne są gesty, słowa, które wywołują poczucie uznania, szacunku, życzliwości. Bezcenną wartością jest umiejętność dzielenia się wiarą. Bywają takie doś­wiadczenia losu, że tylko prawdziwy dom stwarza możliwość przetrwania złych chwil i daje bezpieczny kąt schronienia.

            Wychowanie w naszych rodzinach powinno dać młodemu człowiekowi kierunek życia. Rodzina ma tak kierować dzieckiem, by przez przykład, przez dobre słowa to dziecko od młodości po­kochało Boga i uznało Go za najwyższą wartość. Dziecko musi wiedzieć, że droga którą ukazuje Bóg, najlepsza i słuszna. Wszystkie inne drogi mogą tylko człowieka łudzić i prowadzić na manowce. Dla­tego póki jeszcze nie jest za późno należy rozbudzić w swoim dziecku, także w tym dorastającym, wielką miłość Bożą, ducha modlitwy, żeby miało ono mocny fundament na życie, żeby wiedziało co robić, do czego dążyć. Dobry ojciec stwarza taką właśnie atmosferę przez swoje osobiste życie, przez swój osobisty przykład, przez swoją wysoką ocenę Chrystusa czyli taką, jaką miał św. Józef.

            Niech zatem św. Józef, którego lud chrześcijański wzywa z wielką ufnością, zawsze wspomaga nasze rodziny; w sposób szczególny niech wspomaga tych, którzy pełnią rolę ojców, zarówno w sensie fizycznym, jak i duchowym. Niech naszym prośbom towarzyszy i wstawia się za nami Maryja, dziewicza Oblubienica Józefa i Matka Odkupiciela.

Red.

Wielki Post

"Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!"

(Mk 1,15)

Środą Popielcową rozpoczęliśmy czterdziestodniowy okres Wielkiego Postu. Wielki, bo trwa 40 dni. To liczba ważna w Biblii. Zawsze określała stosowny czas przygotowań przed czymś ważnym i odliczała właściwy święty czas należny Bogu. Czterdzieści dni Jezus pościł na pustyni przed swoją publiczną działalnością. Czterdzieści lat naród wybrany szedł przez pustynię ku Ziemi Obiecanej. Czterdzieści dni trwał czas oczekiwania aż opadną wody potopu, 40 dni Mojżesz modlił się, zanim otrzymał przykazania, czterdzieści dni trwały dni oczyszczenia dla Maryi… można by wyliczać wiele.

Mamy więc stosowny czas, święty i w Bożych oczach wystarczający, aby przeżyć święty czas nawrócenia, modlitwy i pokuty. To czas postu, bo post jest częścią życia duchowego, wyrabia silną wolę, pomaga walczyć ze złem, przezwyciężać pokusy. Post to dziś nie lubiane słowo, bo ludzie nie chcą się wyrzekać czegoś co dla nich miłe, łatwo dając się zwyciężać zachciankom i słabościom. Świat się dziś dobrze reklamuje. Rozkaprysza ludzi.

Po co więc Wielki Post?  Wielki Post jest po to, bo postem zwycięża się zło, człowiek  czyni się mocny duchem i zbliża z miłością do Boga. Kościół, jak wynika z kart Ewangelii mówi o trzech głównych praktykach wielkopostnych: modlitwie, która ma poprawić relacje z Bogiem, poście, który ma uporządkować relacje we mnie i jałmużnie, która ma otworzyć mnie na bliźnich i dostrzec ich potrzeby. Toteż Wielki Post to czas pokuty i odnowy wewnętrznej.

A jaki będzie? To zależy od tego, czy potrafimy pokonać własny egoizm i faryzeizm. Czy chcemy autentycznie się nawrócić.

Do dobrego przeżycia tego czasu pomagają nam, w piątek nabożeństwo Drogi Krzyżowej a w niedzielę nabożeństwo Gorzkich Żali.

Red.

Przygotowanie do I Komunii św. – rozdanie modlitewników

„Pod Twoją obronę Ojcze na niebie, 
Grono Twych dzieci swój powierza los.” 

    Już za dwa miesiące tj. 8 maja 2011roku dzieci z klasy II przyjmą po raz pierwszy do swoich serc Pana Jezusa. 8 marca uczestniczyły one wraz ze swymi rodzicami we Mszy św. i z rąk księdza Marcina, który przygotowuje je do przyjęcia Sakramentu I Komunii św. otrzymały poświęcone modlitewniki.
   Po Mszy św. odbyło się też spotkanie księdza katechety z rodzicami tych dzieci.

   Niech te modlitewniki nie będą tylko Pamiątką Pierwszej Komunii Świętej ale pomagają dzieciom oddawać cześć Bogu przez modlitwę i śpiew.

Wieczór kolęd i pastorałek z Zespołem ARABESKA …

     W dniu 28 stycznia w Świetlicy Wiejskiej w Tarnawie Dolnej miał miejsce koncert kolęd i pastorałek w wykonaniu Zespołu wokalno-instrumentalnego ARABESKA. Występ ten zgromadził kilkudziesięciu naszych parafian, którzy chcieli oderwać się od swoich zajęć,  aby posłuchać wyśpiewanych przez członków Zespołu przepięknych kolęd i pastorałek. Zespół zaprezentował min. także konkursowe piosenki z ostatniego Festiwalu, gdzie znalazł się w gronie laureatów o czym napisaliśmy więcej w poprzednim artykule. Starania młodych artystów i ich opiekunki P. Malwiny zostały nagrodzone przez publiczność gorącymi oklaskami. Blisko godzinny występ dostarczył wszystkim miłych wrażeń i wzruszeń.

       Dziękujemy tą drogą pomysłodawcom występu oraz młodym wykonawcom. Raz jeszcze gratulujemy Zespołowi wspaniałych osiągnięć i życzymy dalszych jeszcze większych sukcesów.

JK